Szczenięta to małe stworzenia które
niemalże każdego z nas rozczulają. Mało kto jest w stanie oprzeć
się ich uroczej nieporadności, puchatej budowie ciała czy też
słodkiemu wyrazowi pyska. Zależnie od wielkości psa okres
szczenięcy się różni przez co dorastający york krócej cieszy
nas swoją nieporadnością , podczas gdy dogi niemieckie czy inne
molosy kuszą nas swoim okresem szczenięcym i dojrzewaniem znacznie
dłużej.Szybkość dojrzewania i rozwoju jest zależny od wielkości
psa, zatem im mniejszy tym szybciej staje się dorosłym psem, zaś
im większy tym dłużej pozostaje szczenięciem i tym oto sposobem
molosy uważa się za dzieciaki do 2 roku życia. Co za tym idzie
utrzymanie i odchowanie takiego dużego szczeniaka zmusza nas do
znacznie większego nakładu pracy, większej wiedzy i niestety
potrzeba więcej finansów by molos wyrósł nam na zdrowego
przedstawiciela swej rasy.
Młode molosy są chyba najbardziej
rozczulające , przez co wielu ludzi się nimi fascynuje. Najpierw
szczenięca ciapowatość, a później dojrzała dostojność sprawia
że często przyszli właściciele porywają się na kupno malucha
nie do końca zdając sobie sprawę z obowiązków idących za
utrzymaniem dużego psa.
Otóż każda z ras jest specyficzna,
różnią się nie tylko wyglądem ale przede wszystkim charakterem
ale i zdrowiem , co sprawia że mają inne potrzeby jeżeli chodzi o
odchów szczenięcia , rozwój psychiczny i fizyczny.
Charakter i zdrowie to powinny być
podstawowe kryteria przy wyborze rasy. Moda na rasę sprawia, że
gwałtownie rośnie liczba przedstawicieli określonej rasy. Co za
tym idzie wzrasta liczba hodowli niestety niekoniecznie
odpowiedzialnych, co w po kilku latach skutkuje pogorszeniem przede
wszystkim zdrowia danej rasy, ale i charakteru. Nie bez powodu mamy
przypadku agresywnych wobec ludzi labradorów czy goldenów. Co w
moim odczuciu jest całkowitą abstrakcją. Grupa Retrieverów to psy
pracujące z człowiekiem i dla człowieka, zupełnie człowiekowi
oddane i mocno z nim związane, przez lata nie wykazywały nawet
cienia agresji w stosunku do człowieka . A dziś nietrudno spotkać
labka i póki co goldena warczącego i nieufnego wobec człowieka.
Choć na szczęście obie te rasy powoli tracą na popularności,
tyle że w ich miejsce pojawią się inne popularne rasy ... Człowiek
doprowadził w wielu przypadkach do zniszczenia zarówno cudownego
chrakteru tych ras, ale i zdrowia. Obecnie labradory i goldeny są
jednymi z bardziej chorowitych ras . Przez co przed właścicielem
stoi nie lada wyzwanie aby poradzić sobie z utrzymaniem w dobrej
kondycji i zdrowiu swojej pociechy. Znacznie bardziej moda odbiła
się na owczarkach niemieckich, które dziś z przykroscią trzeba
przyznać są rozhisteryzowane i w wielu przypakadch niezrównoważone
na dodatek obarczone wieloma problemami zdrowotnymi. Piękny
pracujący pies stał się dziś wątłym owczarkiem o słabej
psychice i jeszcze słabszym zdrowiu. One wciąż wzbudzają zachwyt
wśród ludzi, jednak niewielu z nas zdaje sobie sprawę z potrzeb
jakie stoją przed opiekunem by młody owczarek wyrósł na zdrowego
i mądrego psa.
Labradory,goldeny, owczarki to nie
koniec do listy ras modnych i tym samym problematycznych trzeba by
jeszcze dopisać yorki , westy, boksery, dogi niemieckie, buldogi
angielskie,francuskie, mopsy .... Na każdej z nich moda odbiła się
w inny sposób uderzając w najczulszy punkt powodując różnorakie
problemy. Zastanówmy się ilu z nas przed kupnem szczenięcia
dowiedziało się czegoś więcej na temat specyfiki rasy?
Pozostawiam odpowiedź każdemu z osobna ...
Z przykrością należy powiedzieć, że
dziś najwięcej psów kupowanych jest w sposób nieprzemyślany. Co
łatwo jest zauważyć podczas pierwszej wizyty, kiedy w trakcie
rutynowego wywiadu okazuje się, że o wielu problemach i potrzebach
opiekun nie został poinforowany przez hodowcę i sam wcześniej też
sie o tym nie dowiedział. Z czasem wielokrotnie problemy rasowe
zaczynają właścicieli przerastać. Z bólem serca patrzymy na
cierpienie szczeniąt kupowanych na 'wygląd' . Zwłaszcza dotyczy to
ras dużych, które są bardzo wymagające pod względem żywienia i
suplementacji zwłaszcza w czasie dorastania. Ich urocza ciapowatość
w pewnej chwili obraca się bardzo często przeciwko nim. Kiedy to
ich wielkość przeszkadza domownikom i pies zostaje wydelegowany do
kojca czy też budy. Labrador, golden ,bokser czy też dog
niemiecki w budzie to istna porażka. Te pierwsze nie nadają się do
mieszkania w budzie z racji ich charakteru, nie są psami
stróżującymi , nie potrafią tego robić a co więcej ich psychika
cierpi na rozłące z właścicielem. Przeznaczeniem retrievera jest
przebywanie z opiekunem i praca z nim, każda rozłąka i dystans
odbija się na nich. Natomiast dogi niemieckie nie są przystowane do
przebywania stale w kojcu. Ich budowa anatomiczna kompletnie na to
nie pozwala, mieszkanie w budzie po pewnym czasie odbija się
niestety wyniszczeniem organizmu. Co niestety mieliśmy okazję już
widzieć ....
Chciałabym aby ten tekst nie został
odebrany negatywnie jako forma zniechęcenia do kupna szczeniąt. Nie
chciałabym nikogo zniechęcać, natomiast zależy mi na tym by
uczulić przyszłych właścicieli na sprawy istotne (charakter,
zdrowie, wymagania). Dzięki temu łatwiej jest później cieszyć
się dorastaniem szczenięcia, kiedy wiemy czego się spodziewać i
jak uniknąć pewnych problemów.
Zatem namawiam wszystkich do świadomego
wyboru rasy psa , zawsze w tej kwestii warto zwrócić się do
hodowców i lekarzy weterynarii, którzy zapewne pomogą rozwiać
wiele wątpliwości.
